Później udaliśmy się do sklepu Eminema, który znajdował sie 20 min od jego domu. Właściwie to Em jest tylko współwłaścicielem, ale tyle razy go widziałam w tym sklepie, ze nie mogłam sobie odmówić. Myślałam, że ceny będą kosmiczne, ale okazało sie że adidasy już po 50$ kupiłabym gdyby nie fakt, że były męskie :D
8 Mila!! Miałam okazje zrealizować kolejne swoje marzenie i być na 8 Mili w Detroit, musieliśmy jechać tam póki było widno, bo mąż Moni się bał i mówił, że nie zdajemy sobie sprawy jakie tam czeka niebezpieczeństwo na białego w tej dzielnicy.
Polski obiad. W Detroit jest bardzo dużo polskich sklepów, restauracji, polskie banki, przychodnie... kawałek polski :)
Wybraliśmy się do takiej restauracji Krakus. Wyglądała jakby w czasie PRLu ktoś z Polski ją zalożyl i czas się tam zatrzymał. Najdziwniejsze było to, że nie było tam polaków klientów tylko amerykanie. Obsługiwała nas starsza polska średnio miła.
Następnego dnia ok południa zapakowałyśmy się w samochód i pojechałyśmy do downtown i Kanady. Nie okrywam, że moje zdenerwowanie było okropne. Niby wyjeżdżałyśmy z USA i kierowalyśmy się do kraju w którym nie potrzebujemy wiz. Ale mimo wszytsko pani celnik umiała zjebać całą radość i szczęście wyjazdu do Kanady. Pytała nam się:
- gdzie mieszkamy?
-po co jedziemy do Kanady?
- gdzie się poznałyśmy?
- co robiłyśmy w Detroit?
-czy nasi znajomi z Detroit też są polakami?
- czyj jest samochód i musiałam przedstawić wszystkie dokumenty pojazdu...
było tego więcej, ale minął już prawie tydzien... Ale udało nam się. Do Detroit prowadzą 2 drogi. Jedna tunelem a druga ogromnym mostem. Gdy już byłyśmy szczęśliwe, że jesteśmy w Kanadzie próbowałyśmy znaleźć miejsce parkingowe. Znalazłam jedno, podjechałam, do dziwnego urządzenia przy szlabanie zaczęłam wrzucać monety. Nawet nie wiedziałam ile ich potrzeba ani w jaki sposób z tego czegoś ma mi wyjść bilet. Bo wrzuceniu wszytskich monet po prostu pojechałyśmy w inne miejsce. Po dluższej chwili jeżdżenia bez celu po mieście okazało się, że potrzebujemy Kanadyjskie monety! Tak Eureka, bo nikt o tym wcześniej nie pomyślał. Na szczęście koło jednego parkingu, pan sprzedawca wymienił Natalii Us'owiskie monety na Kanadysjkie. Powiedział jej rownież że w niedziele, parkowanie przy drodze jest bezpłatne - ale cóż. Pierwszą rzeczą jaką zrobiłyśmy to udałyśmy się do Knajpki na herbatę. Pomimo, że ważniejszym celem było po prostu skorzystanie z toalety. Na sam widok knajpka nie różniła się dużo od tych w USA. Wystrój jak wystrój, obsługiwał pan o Indyjskich korzeniach, czyli jak w USA. Natomiast w amerykańskich knajpach zawsze leci amerykański football, natomiast w Kanadzie obejrzeć już tylko mozna hockey. Wbiłyśmy też do 2óch sklepów z pamiątkami, ale nic nie mogłyśmy kupić, bo nie miałyśmy Kanadyjskich pieniędzy. Na szczęście w 3 sklepie pan miał bankomat. Gdybyście zobaczyli nasze miny, gdy z bankomatu wyleciało 20$ Kanadyjskich :) (Za 20$ Knadysjuch zapłaciłam 27$ amerykańskich) Następnie udałyśmy się do głównego punktu wycieczki, czyli panorama Detroit! Jednym słowem, panorama jak panorama. No ale byłyśmy w Kanadzie :)
Pomimo, że w Kanadzie mój GPS nie działal jakoś udalo nam się odnaleźć wjazd na most. Nasze zdenerwowanie było potworne. Straż Graniczna trzepała samochody, wynosili z nich różne rzeczy, nie wszytskich wpuszczali i jeszcze przed samą bramką walneli nam zdjęcie z zaskoczenia. Gdy podjechałyśmy pod okienko, dałyśmy panu dokumenty, zapytał:
- skąd jesteśmy, gdzie mieszkamy, po co byłyśmy w Kanadzie...
Jakże wielkie było jego zaskoczenie, jak mu powiedziałyśmy, że wjechałyśmy na 2 godziny zobaczyć panoramę Detroit. Spytał jeszcze tylko co kupiłyśmy i wpuścił nas do USA. Aż nie mogłam uwierzyć, że tak łatwo poszło :D Ok 11pm byłam w domu. I prowadziło mi się zajebiście.
Swoją drogą trochę mi zeszło na napisane tego posta. Ogólnie myślałam już o niepisaniu, ale za paredziesiąt lat chcę to przeczytać więc kontynuuje. Moja nieobecność była spowodowana tym, że wciągnęłam się w pewien serial i to dosłownie. Chciałam go oglądać raz kiedyś a stało się tak, że oglądam cały sezon dziennie. Dlatego dużo mi nie zostało i międzyczasie dokańczam post. Swoją drogą bardzo wam polecam "Teorię Wielkiego Podrywu". Kto widział "good for him, a kto nie musi zobaczyć :)